Απευθύνεται σε παιδιά ή εφήβους που αντιμετωπίζουν προβλήματα σε σχέση με τον εαυτό τους ή σε σχέση με τους άλλους. Συνήθως ο γονέας ή κάποιος άλλος ενήλικας (π.χ. συγγενής, γιατρός, εκπαιδευτικός) θα ζητήσουν βοήθεια για το ίδιο, το οποίο από μόνο του σπάνια θα εκφράσει την ανάγκη για θεραπεία, αλλά θα τη δείξει με την παράξενη συμπεριφορά του και τη δύσκολη επικοινωνία του με τους άλλους (γονείς, συνομήλικοι κ.α.).

Κάποια από τα πιο συχνά ζητήματα που απασχολούν τα παιδιά και το ευρύτερο περιβάλλον τους είναι θέματα μειωμένου ελέγχου, με τα παιδιά να εκδηλώνουν παρορμητική ή ακόμα και επιθετική στάση, υπερβολικού ελέγχου με τα παιδιά να εμφανίζονται ντροπαλά, αγχώδη ή αδύναμα να αποχωριστούν τα αγαπημένα τους πρόσωπα (μαμά, μπαμπάς, γιαγιά κ.α.) και θέματα αποστασιοποίησης και απόσυρσης με τα παιδιά να φέρονται ιδιότροπα ή αδιάφορα προς τρίτους.

Η βοήθεια της οικογένειας και του στενού περιβάλλοντος κρίνεται απαραίτητη για την πραγματοποίηση μιας προσεκτικής και λεπτομερής διαγνωστικής εκτίμησης και για την επιλογή και σχεδιασμό της κατάλληλης θεραπευτικής παρέμβασης για το συγκεκριμένο παιδί ή έφηβο. Ιδιαίτερα η παιγνιοθεραπεία (π.χ. φαντασιακό παιχνίδι, παίξιμο ρόλων, ζωγραφική, κατασκευές) συμβάλλει άμεσα και αποτελεσματικά στο να καταφέρουν τα παιδιά να ζωντανέψουν, αναπαραστήσουν και επεξεργαστούν ό, τι τους απασχολεί, καθώς και να κατανοήσουν και εκφράσουν συναισθήματα.